ارائه مدل تخمین تعداد تصادف رانندگان روستایی بر اساس جایگاه اجتماعی و رفتار ترافیکی (مطالعه موردی شهر کرمان)

نویسندگان

چکیده

افزایش روز افزون وسایل نقلیه و توسعه راه های روستایی باعث رشد استفاده از وسایل نقلیه در این مناطق شده است. از این رو، همراه با توسعه استفاده از وسایل نقلیه باید به مسئله ی ایمنی استفاده کنندگان در این مناطق توجه کافی شود. در میان سه عامل اصلی ایمنی ترافیکی (انسان، راه و محیط)، عوامل انسانی به عنوان پارامتری تأثیرگذار مطرح می باشد؛ به طوری که بخش اعظمی از تصادفات به دلیل عدم توجه رانندگان می‌باشد. در بررسی عوامل انسانی، جایگاه اجتماعی و نوع رفتار ترافیکی افراد می تواند دو عامل مهم در بروز خطر تصادف باشد. بر این اساس، در این تحقیق ابتدا به بررسی اهمیت این پارامترها در ایمنی ترافیکی پرداخته و سپس مدلی برای پیش-بینی نرخ تصادف رانندگان روستایی بر اساس جایگاه اجتماعی و رفتار ترافیکی رانندگان ارائه می شود. داده های تحقیق برای ساخت مدل با مشارکت 150 راننده روستایی مرد با سابقه ی حداقل یک بار تصادف از طریق پرسشنامه به دست آمد. سن، وضعیت تأهل و سطح تحصیلات به عنوان متغیرهای مستقل جایگاه اجتماعی رانندگان، میزان تخلفات رانندگان به عنوان پارامتر مستقل تعیین کننده رفتار ترافیکی و نرخ تصادفات پارامتر وابسته این مدل می‌باشد. شاخص خوبی بر ارزش مدل با مقدار 0.667 نشان دهنده قابل استناد بودن و کفایت مدل جهت پیش بینی نرخ تصادفات رانندگان روستایی با توجه به جایگاه اجتماعی و رفتار ترافیکی آن‌ها است.

کلیدواژه‌ها