برنامه ‏ریزی‏ ‏برای‏ ‏حمل‏ و‏ نقل‏‏‏،‏ ‏‏‏تحرک‏ ‏و‏ ‏امنیت‏ ‏استفاده‏ ‏از‏ ‏زمین

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مترجم مسئول

2 مترجم دوم

چکیده

این‏ ‏بخش‏ ‏به‏ ‏ارتباط‏ ‏بین‏ ‏سیاست ‏ها‏ی‏ ‏‏استفاده‏ ‏زمین‏ ‏در‏ ‏حمل‏و‏نقل‏‏ ‏و‏ ‏تأثیر‏ ‏آن‏ ‏بر‏ ‏تصادفات‏ ‏ترافیکی‏ ‏می‏ پردازد‏. ‏‏سیاست‏ ها‏ی‏ ‏‏استفاده‏ ‏از‏ ‏زمین‏ ‏و‏ ‏طراحی‏ ‏زیر‏ ‏ساخت‏ها‏ ،‏ ‏‏هر‏ ‏دو‏ ‏تأثیر‏ ‏خاصی‏ ‏بر‏ ‏تصادف‏ ‏ترافیک‏ ‏جاده­ای‏ ‏(RTC)‏ ‏در‏ ‏شهر‏ها‏ ‏‏دارد‏. ‏‏برنامه ‏ریزی‏ ‏شهری‏ ‏و‏ ‏سیاست‏ها‏ی‏ ‏‏استفاده‏ ‏از‏ ‏زمین‏ ‏که‏ ‏شامل‏ ‏محل­ های‏ ‏مختلف‏ ‏فعالیت­های‏ ‏روزمره‏،‏ ‏‏موقعیت‏ ‏نواحی‏ ‏مسکونی‏،‏ ‏‏تراکم‏ ‏ساختمان ­ها‏ ‏و‏ ‏برنامه ‏ریزی‏ ‏شبکه‏ ‏حمل‏ و‏نقل‏‏ ‏است‏ ‏بر‏ ‏انتخاب‏ ‏مقصد‏‏ها‏،‏ ‏‏حالت‏ های‏ ‏‏حمل ‏و‏نقل‏‏ ‏و‏ ‏همچنین‏ ‏فاصله‏ ‏سفر‏ ‏افراد‏ ‏تأثیر‏ ‏‏‏می‏گذارد‏. ‏‏بنابراین‏،‏ ‏‏قرار‏ ‏گرفتن‏ ‏در‏ ‏معرض‏ ‏خطر‏ ‏تصادفات‏ ‏ترافیکی‏ ‏جاده­ای‏ ‏و‏ ‏فاصله­ای‏ ‏که‏ ‏افراد‏ ‏برای‏ ‏اهداف‏ ‏مختلف‏ ‏سفر‏ ‏می‏ کنند‏‏،‏ ‏‏تحت‏ ‏تأثیر‏ ‏سیاست‏ها‏ی‏ ‏‏برنامه‏ ریزی‏ ‏در‏ ‏سطح‏ ‏شهر‏ ‏است‏. ‏‏ما‏ ‏به‏ ‏ارائه‏ ‏یک‏ ‏مطالعه‏ ‏موردی‏ ‏از‏ ‏شهر‏ ‏دهلی‏ ‏در‏ ‏هند‏ ‏می ­پردازیم‏ ‏تا‏ ‏تأثیر‏ ‏سیاست‏ها‏ی‏ ‏برنامه ­ریزی‏ ‏شهری‏ ‏بر‏ ‏ایمنی‏ ‏کاربران‏ ‏جاده­ای‏ ‏را‏ ‏نشان‏ ‏دهیم‏. ‏‏این‏ ‏مطالعه‏ ‏موردی‏ ‏تأثیر‏ ‏نقل‏ ‏مکان‏ ‏خانواده‏ ها‏ی‏ ‏فقیر‏ ‏از‏ ‏دهلی‏ ‏به‏ ‏حاشیه‏ ‏شهر‏ ‏برای‏ ‏ساخت‏ ‏مترو‏ ‏و‏ ‏دیگر‏ ‏تحولات‏ ‏شهری‏ ‏در‏ ‏سال‏ها‏ی‏ ‏1997‏ ‏تا‏ ‏2001‏ ‏را‏ ‏‏ ‏نشان‏ ‏می‏ دهد‏‏. ‏‏ممکن‏ ‏است‏ ‏روش­ها‏ ‏و‏ ‏برنامه­ریزی­هایی‏ ‏برای‏ ‏تخمین‏ ‏سود‏ ‏یا‏ ‏زیان‏ ‏پیکره‏ ‏جامعه‏ ‏ظهور‏ ‏کنند‏ ‏که‏ ‏بتوانند‏ ‏به‏ ‏رفع‏ ‏تقابل‏ ‏بین‏ ‏حمل‏و‏نقل‏‏ ‏‏ ‏و‏ ‏ایمنی‏ ‏در‏ ‏سطوح‏ ‏مختلف‏ ‏کمک‏ ‏کند‏. ‏‏این‏ ‏روش ‏ها‏ ‏‏در‏ ‏جوامع‏ ‏دارای‏ ‏ساختار‏ ‏سلسله‏ ‏مراتبی‏ ‏و‏ ‏در‏ ‏جایی‏ ‏که‏ ‏سطح‏ ‏پیچیدگی‏ ‏به‏ ‏خاطر‏ ‏وجود‏ ‏ناهمگونی‏ ‏در‏ ‏مراحل‏ ‏زندگی‏ ‏بالاست‏،‏ ‏‏به‏ ‏شکل‏ ‏اضطراری‏ ‏مورد‏ ‏نیاز‏ ‏هستند‏.

کلیدواژه‌ها