جایگاه بزرگان و ریش‌سفیدان در تولید امنیت جامعه (مطالعه موردی؛ جنوب استان کرمان قبل و بعد از انقلاب اسلامی ایران)

نوع مقاله : علمی پژوهشی

نویسندگان

1 دکتری اندیشه سیاسی، عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی (گروه مطالعات راهبردی)، - vahidazodi@yahoo.com

2 عضو هیئت علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان، ایران. aboozarpaidar@gmail.com

چکیده

زمینه و هدف: برقراری نظم و امنیت در مناطق مختلف ایران در طول تاریخ به دلیل نوع خاص اقلیم و شرایط جغرافیای مستعد جایگاه ویژه­ای برای بزرگان و ریش­سفیدان داشته است و بزرگان و ریش­سفیدان تاکنون توانسته­اند نقش زیادی در کنترل امنیت در فضاهای جغرافیایی ایران داشته باشند و جنوب استان کرمان نیز از این امر مستثنی نیست. هدف از این پژوهش بررسی جایگاه بزرگان و ریش­سفیدان در تولید امنیت جنوب استان کرمان در قبل و بعد از انقلاب است.
روش­به کار رفته در این تحقیق از لحاظ ماهیت کاربردی، و به لحاظ روش توصیفی- تحلیل است. گردآوری داده‌ها؛ اسنادی و بر پایه مصاحبه انجام گردیده و از روش­کیفی برای تحلیل داده‌ها استفاده شده است. جامعه نمونه شامل 20 نفر از افراد آگاه محلی، ده نفر از سران طوایف،20 نفر از کارکنان انتظامی جیرفت، بم، کهنوج، قلعه­گنج و عنبرآباد و قضات منطقه است.
نتایج حاصل از تحقیق نشان می­دهد با توجه به کمرنگ شدن جایگاه بزرگان و ریش سفیدان در جنوب استان کرمان نسبت به قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایران و جایگزین کردن نظام شوراها به جای جایگاه بزرگان و ریش­سفیدان می­توان به این نتیجه دست یافت که نظام شوراها در همه مناطق جوابگو نیست و احتیاج به یکسری اصلاحات در قانون وجود دارد به طوری که مشروعیت بزرگان و ریش سفیدان نسبت به قبل از انقلاب کم­رنگ‌تر و در کنار آن نیز نظام شوراها در مناطق روستای و قومی و قبیله­ای نتوانست آن گونه که شایسته است مشروعیت لازم کسب نمایند و در این خلاء بی مشروعیتی بین ریش­سفیدان و نظام شوراها در جنوب استان کرمان به خصوص در مناطقی که اهل تسنن حضور دارند روز به روز بر جایگاه مولوی­ها (بزرگان اهل تسنن) افزوده شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات